Nieuwsbrief nr. 1
ISSN 1386-6451

januari 1993 - 1e jaargang nr. 1

Een uitgave van Hans & Ton Kleppe, buitengewoon leden van het Bob Evers Genootschap
redactieadres: Grondmolen 20, 3352 CA PAPENDRECHT - internetredactie: nieuwsbrief@apriana.nl
http://nieuwsbrief.apriana.nl

INHOUD :

De Bob Evers Nieuwsbrief

Hans & Ton Kleppe

Hoe „Willy” een groot schrijver werd (Stenvert’s Jeugdkoerier)

G. Lando

Auteurs over Willy

Hans & Ton Kleppe

Een halve eeuw Bob Evers

John Beringen

Beringen Breekt Been in Bombay!

Hans & Ton Kleppe

Peter de Zwaan looft prijs uit!

Hans & Ton Kleppe

Peter de Zwaan kan ons nog meer vertellen!

Hans & Ton Kleppe

Ruilrubriek

Hans & Ton Kleppe

Kennismaken met de Bob Evers serie

(div.)

De Bob Evers Nieuwsbrief
Hans & Ton Kleppe
Dit is het eerste nummer van de Bob Evers Nieuwsbrief. Het is onze bedoeling om hierin vooral aandacht te schenken aan de legendarische Bob Evers serie, maar ook aan de andere series, geschreven door een van de meest schilderachtige auteurs die Nederland heeft gekend: Willy van der Heide. Dat is het pseudoniem van W.H.M. van den Hout, geboren op 3 juni 1915 te ’s-Hertogenbosch en overleden op 24 februari 1985 te Den Haag. Van den Hout gebruikte ook de pseudoniemen Willem Waterman, Silvia Sillevis en Victor Valstar.
De Nieuwsbrief is gratis en zal twee maal per jaar verschijnen. Nieuwe belangstellenden verzoeken wij, om voor regelmatige toezending in aanmerking te komen, naar de redactie te schrijven.
Wij willen graag tot een communicatie met onze lezers komen; schrijf ons als u interessant materiaal heeft, zelf iets kan schrijven of als u mee wilt doen aan de prijsvraag of ruilrubriek (elders in dit nummer).
Volgende keer brengen wij nieuws over een documentatiealbum van meer dan 300 bladzijden dat geheel gewijd is aan Willy van der Heide en zijn boeken.

Hoe „Willy” een groot schrijver werd
Jongensboeken aan de lopende band
G. Lando
Uit Stenvert’s Jeugdkoerier van 1953
We hebben op school allemaal wel eens een opstel moeten maken. Om jullie de waarheid te zeggen, ik had er een vreselijke hekel aan. Het resultaat van al die duimzuigerij was dan ook meestal niet al te best. Dat ik later in mijn voordeel veranderd ben, is een van die onberekenbare spelingen der natuur...

Als ik het over school heb, moet ik altijd denken aan een jongen bij ons in de klas, die Willy heette. Het was een typische knaap. Als er één het land aan school had, dan was hij het! Toch was hij pienter en kon goed meekomen.
Hij was een trouw kameraad. Nooit zou hij je in de steek laten, al kwamen er twintig jongens van een andere school aan te pas, die wel eens een robbertje wilden vechten. Willy stond zijn mannetje. We mochten hem dan ook graag, al noemden we hem „De Fantast”.
Die naam had hij te danken aan zijn.... opstellen. Want dáár was hij een meester in. Schrijven was het enige waar bij plezier in had en eenmaal bezig, wist hij van geen ophouden.
Hij schreef vellen en nog eens vellen vol over de wonderlijkste belevenissen. De onderwijzers stonden gewoonweg versteld. En wanneer bij het teruggeven van de opstellen zijn verhalen werden voorgelezen, dan hing de klas aan meesters lippen....

Zodat het helemaal geen wonder is, dat deze jongen later schrijver is geworden. En een bekend schrijver ook die zich toelegde op het maken van jongensboeken.
Waarschijnlijk zullen jullie wel eens van hem gehoord hebben.
Zijn boeken zijn uitgekomen in de „Bob Evers”-serie. Het eerste grote verhaal van die reeks is „Een overval in de lucht”. Toen deze eersteling geboren was, ging het van een leien dakje. Nu zijn er al dertien boeken verschenen!
Ik moet zeggen, dat Willy het niet slecht gedaan heeft. Mijn neef Guus Lando en Rolf Lando verslinden de verhalen van mijn vroegere schoolkameraad gewoonweg, maar ook hun vader verkneukelt zich als hij in de lectuur er van verdiept raakt.
„Zou je ook nog eens wat anders doen dan lezen,” klinkt het dan dikwijls verwijtend uit de mond van zijn trouwe gade. „Ik krijg geen woord meer van je.”
Geen wonder dat in korte tijd tal van Willy’s boeken enige keren herdrukt moesten worden. Zó snel waren de eerste oplagen uitverkocht.
Jullie weten misschien niet dat Willy van der Heide - zo is zijn hele naam - met een motorjacht vrijwel heel Nederland doorkruist. Met een jacht op jacht naar avonturen, zou je haast zeggen.
Ja, zie je, het water geeft hem rust en in de gemoedelijke en gezellige kajuit, geeft hij gestalte aan zijn avontuurlijke geesteskinderen. die overal ter wereld de spannendste dingen beleven.
Bob Evers, Arie Roos en Jan Prins, drie trouwe vrienden, met wie elke andere jongen dolgraag eens op avontuur zou willen gaan. Al was het maar in gedachten.
Dat laatste is heel goed mogelijk.
Je hebt alleen maar aan je Ouders, je Ooms of Tantes een boek te vragen op je verjaardag, voor Sinterklaas of Kerstmis.
De feestdagen zijn weer in zicht, dus je hebt, als je er tijdig bij bent, goede kans.
Om je enigszins op de hoogte te brengen, moet je deze courant maar eens aandachtig lezen.
Heb je het geluk een boek van mijn vroegere schoolvriend in handen te krijgen, dan beleef je uren van aangename ontspanning.
En dat is soms wel eens nodig!

Auteurs over Willy
Hans & Ton Kleppe

In heel wat artikelen en boeken wordt geschreven over Willy van der Heide.
In „Het Stinkdier” van Ab Pruis wordt ruime aandacht aan Willy geschonken; dit boek is alleen nog bij antiquariaten te koop.
Ook in de bij uitgeverij De Arbeiderspers onlangs verschenen sleutelroman „De Grachtengordel” van Geerten Meijsing, vriend van Willy en winnaar van de Ako literatuurprijs in 1988, komt Willy ruim aan bod. Het ISBN nummer is: 90 295 31169.
(wordt vervolgd)

Een halve eeuw Bob Evers
John Beringen
Veel kinderen, maar ook volwassenen, zullen glimlachen bij het horen van de naam Bob Evers. De kinderen zullen onmiddellijk denken aan de pockets met de „geel met rode ruggen”; de wat ouderen herinneren zich de gebonden boeken met de mooie stofomslagen. We praten over de legendarische jongensboeken, geschreven door Willy van der Heide (3-6-1915 - 24-2-1985), de zogenaamde „Bob Evers-serie”.

Geschiedenis.
Weinig mensen weten dat Willy van der Heide de avonturen van Bob Evers al in 1943 op gang liet komen. In dat jaar bestond er namelijk een blad, genaamd Jeugd, waarin het vervolgverhaal „De Avonturen van drie jongens in de Stille Zuidzee” verscheen. De hoofdpersonen hierin was ene ROB Evers: een Amsterdamse jongen, wiens vader een rederij bezat.
Het allereerste boek van de serie waarin de Amerikaanse BOB Evers meespeelt, verscheen in 1949. Uiteraard waren dit de inmiddels zeldzaam geworden grote gebonden boeken met losse omslag. In 1965 zouden de Bob Evers-boeken in pocketvorm verschijnen. Niemand - ook Willy van der Heide zelf niet - kon in 1949 vermoeden dat die nieuwe serie jongensboeken in korte tijd enorm geliefd zou gaan worden. Zoals gezegd is de serie genoemd naar Bob, maar iedereen weet dat hij twee Amsterdamse vrienden heeft: Jan Prins en Arie Roos.

Wat maakt Bob Evers nu zo populair?
Veel mensen hebben zich dit in de loop der jaren afgevraagd. Wanneer we alle verklaringen op een rijtje zetten, komen we tot de volgende antwoorden:

In de boeken worden veel avonturen beleefd; de drie jongens reizen de hele wereld af. Behalve dat de verhalen spannend zijn, gebeurt er veel waar je om kunt lachen. De titels van sommige boeken verraden hier al iets over; denk bijvoorbeeld maar aan de woorden „heibel, trammelant, stampij, bombarie en kabaal”. Allemaal woorden die, behalve met spanning, duidelijk te maken hebben met HUMOR.

2:	Bob Evers, Jan Prins en Arie Roos zijn drie jongens die veel van elkaar verschillen. En dat is maar goed ook; het zouden saaie verhalen zijn als ze alledrie ongeveer hetzelfde zouden zijn.

Bob Evers is - zoals eerder gezegd - een Amerikaanse jongen die op een totaal andere wijze is opgevoed en grootgebracht dan Jan en Arie. Bob is een nuchtere, maar vooral een praktische jongen die veel gevoel heeft voor techniek.

Jan Prins is een „Pietje precies” die er altijd keurig verzorgd bijloopt (z’n haren netjes gekarnd, schoenen mooi gepoetst, schone vingernagels.... enz). Verder is Jan erg zuinig met geld; hij kan dan ook verschrikkelijk boos worden als hij merkt dat hij ergens een dubbeltje teveel voor heeft betaald.

Arie Roos is voor veel mensen de meest favoriete persoon van het drietal. Dat is een dikke jongen met rood haar en sproeten die bijna altijd honger heeft. Jan Prins heeft hem wel eens vergeleken met Dik Trom. Arie is erg slim; vaak komt hij dan ook met de oplossing voor de dag als een avontuur muurvast lijkt te zitten. Hij schept dan op tegen Bob en Jan over zijn „geniale Roos-brein”. Bob en Jan moeten dan - zij het tandenknarsend - toegeven dat Arie de situatie weer gered heeft.

Uiteindelijk schuilt het geheim van Bob Evers’ succes in het feit dat Bob, Jan en Arie in veel opzichten van elkaar verschillen. Heel vaak kun je in de boeken lezen dat ze elkaar voor de gek houden of het niet met elkaar eens zijn. Vooral de zuinigheid van Jan Prins is regelmatig de oorzaak van meningsverschillen. Duidelijk is dat Jan en Arie het meeste van elkaar verschillen. Bob zit zo’n beetje tussen hen in, terwijl hij in de meeste gevallen partij trekt voor Arie. De komische situaties, die hier uit voortkomen, worden eveneens voortgezet in de avonturen die de jongens beleven. Ze ontmoeten allerlei schilderachtige figuren en in veel gevallen ontstaan er „gooi-en smijtfilmachtige” taferelen.

Hoe gaat het nu verder met Bob Evers?

Willy van der Heide overleed op 24 februari 1985. Op dat moment bestond de serie uit 36 boeken. Deel 33 („Een zeegevecht met watervrees”) ontbrak hierin omdat het nooit voltooid was. Ook bestond er toen een gedeelte van deel 36 („Kloppartijen in een koelhuis”) maar dit was eveneens niet voltooid. Peter de Zwaan voltooide de delen 33 en 36 zodat de Bob Evers liefhebbers deze eindelijk konden lezen. De manier waarop hij de twee boeken voltooide was dusdanig goed dat men besloot om hem de Bob Evers serie te laten voortzetten. Zo kon het gebeuren dat in de afgelopen jaren de delen 37 en 38 verschenen („Superslag in een supermarkt” en „Een festival vol verwikkelingen”). Dit najaar is deel 39 verschenen („Bouwbonje in een staalskelet”) en in het najaar van 1993 zal men deel 40 („Schermutselingen bij een zandafgraving”) van de serie in de boekwinkel kunnen vinden. Uitgeverij De Eekhoorn heeft laten weten dat er rondom het verschijnen van deel 40 wel iets „zal gebeuren”. Behalve dat deel 40 een mijlpaal is, zal het eveneens een historische gebeurtenis zijn omdat Bob Evers in 1993 vijftig jaar bestaat. Peter de Zwaan heeft overigens verklaard dat hij - zolang hij leeft - zal doorgaan met het schrijven van Bob Evers avonturen. De serie kan dus nog heel groot worden.

Dit artikel is ook verschenen in Boekenpost van december [1992], een periodiek over boeken.
Het redactie adres is: Boekenpost, Postbus 224 9300 AE Roden

Beringen Breekt Been in Bombay!
Hans & Ton Kleppe

Onze vriend John Beringen die het openingsverhaal van de Nieuwsbrief, „Een halve eeuw Bob Evers”, heeft geschreven, heeft een bijzondere prestatie verricht door een boek te schrijven over de Bob Evers serie. De kop van dit artikel is gelukkig alleen een voorbeeld van een allitteratie zoals die in de Bob Evers serie veelvuldig wordt gebruikt en waar John in zijn boek, onder veel meer, aandacht aan schenkt. Het boek heet „Het verschijnsel Bob Evers” en heeft als pretentieuze ondertitel „Een verhandeling over Bob Evers, Arie Roos, Jan Prins en hun geestelijke vader Willy van der Heide”.
Het boekwerk omvat 108 bladzijden; voor de liefhebbers is een schat aan informatie voorhanden, gegroepeerd in twee afdelingen met tezamen 18 hoofdstukken. De derde en laatste afdeling is het encyclopedisch gedeelte met o.a. een personen- en trefwoordenregister. Het boek is verluchtigd met foto’s en bevat ook enkele interviews, o.a. met de in november 1992 overleden Peter Schilperoort die een goede vriend was van Willy van der Heide.
Daarnaast wordt een analyse gegeven van de karakters van de drie jongens en wijst John op het feit dat Van der Heide de gewoonte had om persoonlijke ervaringen in de serie te verwerken. Hiervan komt hij met treffende voorbeelden. Voorts berekent John de verdiensten van de jongens en behandelt hij de „sluikreclames” in de serie. Voor diegenen die belangstelling hebben voor de achtergronden van de serie en de schrijver, brengen wij dit bijzondere boek onder de aandacht. Aangezien het boek uit hobbyisme is ontstaan en John op deze manier meer bekendheid als auteur tracht te verwerven, kunnen liefhebbers het boek tegen de kostprijs van ƒ 20,- plus vergoeding voor porto, bij hem bestellen. Het adres van John is:

J. J. Beringen
Sluishoofd 80
3961 KW Wijk bij Duurstede

Intussen bereikte ons het bericht dat John aan zijn tweede boek is begonnen. John succes!

Peter de Zwaan looft prijs uit!
Hans & Ton Kleppe
Peter de Zwaan, die zoals bekend, de Bob Evers serie op zeer verdienstelijke wijze voortzet, is buitengewoon enthousiast over het verschijnen van de Bob Evers Nieuwsbrief. Wie de leukste naam voor de nieuwsbrief weet te verzinnen, wordt beloond met een door Peter de Zwaan gesigneerd deel 39 uit de serie, genaamd: „Bouwbonje om een staalskelet”. De jurering vindt plaats door de redactie van de Nieuwsbrief in samenwerking met Peter de Zwaan. Wij roepen u op om allemaal mee te doen, zodat er een toepasselijke en/of humoristische naam uit de bus komt. Inzendingen graag voor juli opsturen naar de redactie van de Nieuwsbrief
p/a C. P. Kleppe
Grondmolen 20
3352 CA Papendrecht

Peter de Zwaan kan ons nog meer vertellen!
Hans & Ton Kleppe

Wil je met Peter de Zwaan op een andere manier kennismaken dan als degene die de Bob Evers serie voortzet, dan kan dat.
Peter de Zwaan kan ons namelijk nog veel meer vertellen als auteur van een nieuwe serie boeken voor de jeugd. De eerste twee delen zijn uitgekomen bij uitgeverij Het Spectrum en gaan over Dominique en Dinand Dubbel. Titels: „Dubbelspel in Lodève” en „Dubbelspel op Oléron”.
Bij deze uitgever zijn ook twee thrillers van de hand van Peter de Zwaan verschenen. De titels hiervan zijn:
„SAMAKE”, ISBN 90 274 3036 5
„DIETZ”, ISBN 90 274 2912 X
De thrillers kregen goede recensies en worden door ons van harte aanbevolen.

Ruilrubriek
Hans & Ton Kleppe
Zoals bekend zijn de pocket uitgaven van de Bob Evers serie volop in de boekwinkels te koop, maar de echte verzamelaar wil toch ook de oude grote boeken en dan liefst met stofomslag in zijn bezit hebben. Soms wordt ons om inlichtingen gevraagd hoe men nog aan de oude Bob Evers boeken kan komen.
Hiervoor raden wij u aan om in het telefoonboek of in de gele gids te zoeken bij de antiquariaten en deze op te bellen of persoonlijk te bezoeken. Ook maakt u kans op boekenbeurzen of rommelmarkten Een landelijk (per post) werkend antiquariaat is De Spreng, Boompjes 1, 4286 LE Almkerk.
Dit antiquariaat heeft regelmatig de grote boeken van de Bob Evers serie en de boeken uit de andere door Willy van der Heide geschreven series tegen redelijke prijzen voorradig.
Om op de hoogte te komen en te blijven kunt u bij De Spreng vragen om periodieke toezending van de catalogus.
Voor onze kring van liefhebbers van de boeken van Willy van der Heide en diens opvolger Peter de Zwaan willen wij in de volgende Nieuwsbrief met een (gratis) ruilrubriek beginnen. Hebt u iets te koop of te ruil aan te bieden, zoekt u zelf iets of wilt u op deze manier in contact komen met andere lezers; geef dan vóór juli de tekst op van uw kleine advertentie aan de redactie. De advertentie wordt dan geplaatst in de volgende Nieuwsbrief die in juli 1993 verschijnt. Voor de goede orde: het gaat dus uitsluitend om kleine advertenties die betrekking hebben op boeken of artikelen door of over Willy van der Heide en Peter de Zwaan.

Kennismaken met de Bob Evers serie

Voor veel van onze correspondentie-vrienden was de ontdekking in hun jeugd van de Bob Evers serie niet minder dan een sensatie. Eindelijk eens iets anders dan al die pedagogisch verantwoorde boeken over oppassende jongens en meisjes in degelijke Hollandse situaties. Enkelen vertrouwden hun eerste ervaring met de serie aan het papier toe. We willen u laten meesmullen van de sfeer die uit de onderstaande stukjes naar voren komt:

Het was een strenge winter. Na school werd er geschaatst op de stadsgrachten die in en rond Dokkum liggen. Een bijzondere herinnering heb ik aan het volgende. Ik ben opgegroeid in een huis uit ca. 1615 aan de vroegere haven in het centrum van Dokkum. Achter in het huis was een keuken. We hadden een winkel en dus een dienstmeisje dat hielp in de huishouding. Ze had boerenkool voor me bewaard. In die eetkeuken was het altijd gezellig en lekker warm. Nog in schaatskleren en met een bord - in de koekenpan opgewarmde - boerenkool kroop ik achter de kachel. Letterlijk dus. De kachel stond in een betegelde schouw, er achter was een flinke ruimte. Ik had daar een soort leeshoek. Ik herinner me nu nog die intens bevredigende situatie: vanuit de kou in de warmte, je lievelingskostje op schoot en met een verse Bob Evers erbij, bovendien in het besef dat je daar nog minstens een uur à anderhalf ongestoord zou kunnen zitten genieten.....

... op school kreeg ik gelazer want ik weigerde, na een paar hoofdstukken van „Jaap Holm en zijn vrienden” gelezen te hebben, het boek nog langer open te doen. Demonstratief liet ik het dichtgeklapt voor mij liggen en zei tegen de juffrouw: waarom moet ik boeken lezen over een werkloze vader die met de ijsbaan te vegen een paar centen verdient en daarvoor ook nog zijn pet moet ophouden, terwijl ik echt goeie boeken lees over jongens die bijvoorbeeld opzettelijk een Buick van vader tegen een vrachtwagen zetten.....

Zijn er nog meer lezers die ons van hun eerste herinneringen willen laten meegenieten? Wij zien bruikbare kopij graag tegemoet.

Online =
Nu online =
Max online =